Pierwszą książką jaką pragnę wam przedstawić jest to wydana w 2010 roku przez pisarkę Jandy Nelson powieś o tytule ,,Niebo jest wszędzie".
1. Opis książki: Chodź na pierwszy rzut oka książka wydaje się mało przystępna to w gruncie rzeczy łatwo się ją czyta. Ta 360-cio stronnicowa historia wciąga w dość spontaniczne życie młodej Lennie, która jest załamana po śmierci starszej siostrzy Bailey. Gdy po powrocie do szkoły dowiaduje się iż jej miejsce drugiego klarnetu w orkiestrze piastuje Joe Fontaine rozpoczyna się prawdziwa akcja. W to wszystko wpleciony jest wątek jest Toby, chłopak zmarłej siostry, który zdaniem Lennie jest jedyną osobą, przy której ona sama czuje mniejszy ból, ponieważ cierpi on tak samo jak ona. Są ze sobą coraz częściej, oraz bliżej co nie jednokrotnie komplikuje i wprowadza napięcie między Joe'go i główną bohaterkę. Całą tą sytuację próbuje ogarnąć Gram - babcia Lennie oraz jej wuj- Big i przyjaciółka Sarah. Co wychodzi z tej wybuchowej mieszanki ? To polecam każdemu z was po swojemu ocenić.
2. Styl: Powieść napisana jest językiem współczesny, przystępnym. Przejrzyste sformułowania pomagają nam zagłębić się w całej opowiadanej historii. Ciekawe sformułowania i przemyślenia bohaterki sprawiają iż nie chce się przestawać czytać. Całą historię niemalże się połyka, ponieważ każdy rozdział jest zachęceniem do przeczytania kolejnego i doświadczenia co tym razem spotkało Lennie.
3. Cytaty: ,,Niebo jest wszędzie, zaczyna się u twoich stóp"
,,Gdybym miała kółka na tyłku, byłabym wózkiem w hipermarkecie"
,,Chciałabym żeby mój cień wstał i szedł obok mnie"
,, To jest nasza historia i my ją opowiadamy"
„To taki potworny wysiłek, nie dać się prześladować temu, co przepadło, i tylko trwać w zachwycie nad tym, co było.
„Żałoba to dom, który znika ilekroć ktoś zapuka do drzwi, dom, który wzlatuje w powietrze przy najlżejszym powiewie, który wkopuje się w ziemię, kiedy wszyscy śpią...”
„Rozpacz i miłość są zrośnięte, jedno nie występuje bez drugiego”
„Tęsknię za tą dziewczyną, którą byłam przy niej, tęsknię za tymi wszystkimi ludźmi, którymi byliśmy. Już nigdy nimi nie będziemy. Ona zabrała ich wszystkich ze sobą.”
„Nie mogę zepchnąć ciemności z mojej drogi”
„Jakim cudem słowo miłość, słowo życie w ogóle mieści się w ustach?”
„Odebrałam radość najbardziej radosnemu człowiekowi na planecie Ziemi.”
„Może faktycznie jestem autorką mojej własnej historii, ale też wszyscy inni są autorami swoich i czasami te historie się nie zazębiają.
4. Ogólna opinia: Historia jest moim zdaniem warta przeczytania, na pewno wciągająca. Polecam ja każdej nastolatce ponieważ w gruncie rzeczy każda z nas przechodzi takie ciężkie chwile jak Lennie, może chociaż nie każda z nas przeżyła tak traumatyczną rzecz jak śmierć siostry...
5. Ocena: Moim zdaniem 9,5/10
W kolejnym poście dodam recenzję lektury szkolnej pt. ,,Buszujący w zbożu".
~Valentine
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz